czwartek, 19 listopada 2026

Bydgoszcz poza KDP ?

 

Co by było gdyby ktoś powiedział zróbmy KDP tak, że Poznań będzie się przesiadał w Gnieźnie na trasie do Warszawy ? Bzdura, a właśnie tak może wyglądać w praktyce oferta kolejowa dla Bydgoszczan. To byłby ogromny błąd.



Czy naprawdę chcemy budować kolej, która wypchnie pasażerów do samochodów?

Mam poważne obawy dotyczące planowanego przebiegu linii kolei dużych prędkości CPK – Toruń – Gdańsk, z pominięciem Bydgoszczy.

I nie chodzi mi wyłącznie o to, że największe miasto województwa kujawsko-pomorskiego zostanie pominięte przy jednej z najważniejszych inwestycji kolejowych w Polsce.

Moim zdaniem konsekwencje mogą być znacznie poważniejsze. I paradoksalnie najbardziej ucierpieć może na tym… środowisko.

Dlaczego?

Po pierwsze – taki układ będzie oznaczał coraz większą konkurencję o przepustowość na trasie Warszawa – Toruń.

Jeżeli pociągi z Gdańska do Warszawy pojadą przez Toruń, a jednocześnie będziemy chcieli utrzymać bezpośrednie połączenia Bydgoszczy z Warszawą, na wspólnym odcinku pojawi się bardzo duża liczba kursów.

W pewnym momencie ktoś będzie musiał podejmować trudne decyzje: którym połączeniom dać priorytet? Ograniczać ofertę na trasie Bydgoszcz – Warszawa, czy może połączenia Gdańska z Warszawą?

To nie jest dobry sposób na projektowanie sieci kolejowej. Zamiast tworzyć spójny system, fundujemy sobie konflikt interesów, który będzie powracał przy każdej próbie zwiększania liczby połączeń.

Po drugie – podobny problem może pojawić się na trasie Poznań – Gdańsk.

Skoro powstanie bardzo szybka linia przez Toruń, łatwo wyobrazić sobie pomysł, żeby część pociągów z Poznania do Gdańska skierować właśnie tam.

Tylko co wtedy z bezpośrednimi połączeniami przez Bydgoszcz?

Może się okazać, że oferta na trasie Poznań – Bydgoszcz – Gdańsk zostanie ograniczona na rzecz połączeń przez Toruń.



A przecież Bydgoszcz jest największym miastem naszego województwa i naturalnym węzłem komunikacyjnym dla dużej części regionu.

Każda przesiadka to dodatkowa niedogodność, konieczność dopasowania rozkładów jazdy i ryzyko utraty kolejnego połączenia w przypadku opóźnienia.

Dla części pasażerów będzie to wystarczający powód, żeby zrezygnować z pociągu i wybrać samochód.

I właśnie tutaj dochodzimy do najważniejszego problemu: źle zaprojektowana kolej może oznaczać więcej samochodów na drogach.

Po trzecie – warto wyciągnąć wnioski z historii planowania infrastruktury drogowej.

Przed laty zdecydowano o poprowadzeniu autostrady A1 na wschód od Torunia.

Można się zastanawiać, o ile prostszy i tańszy byłby docelowy układ drogowy, gdyby A1 krzyżowała się z trasą S5 gdzieś pomiędzy Bydgoszczą a Toruniem.

Dzisiaj, po wielu latach, kończymy budowę S10 łączącej oba miasta. Kosztowało to mnóstwo czasu i pieniędzy.

Ale jest jedna zasadnicza różnica pomiędzy projektowaniem sieci drogowej i kolejowej.

W przypadku dróg kierowca jest niezależny. Może pojechać S10 z Bydgoszczy do A1 albo z Torunia dostać się do S5 i ruszyć w kierunku Poznania. Nie potrzebuje do tego żadnej przesiadki ani synchronizacji rozkładów jazdy.

W kolei sytuacja wygląda zupełnie inaczej.

Jeżeli pasażer z Bydgoszczy będzie musiał najpierw dojechać do Torunia, żeby tam przesiąść się na pociąg kolei dużych prędkości, część zysku czasowego wynikającego z wyższej prędkości zostanie pochłonięta przez dojazd, oczekiwanie na przesiadkę i konieczny margines bezpieczeństwa.

Co więcej, przesiadka zawsze oznacza dodatkowe ryzyko. Opóźnienie jednego pociągu może zniweczyć cały plan podróży.

I tego problemu nie rozwiąże nawet najszybszy pociąg na nowej linii.

Po czwarte – pozostaje kwestia taboru i kosztów.

Jeżeli chcielibyśmy zapewnić bezpośrednie, szybkie połączenia z Bydgoszczy do CPK, a może również z Piły przez Bydgoszcz do CPK, trzeba byłoby dysponować odpowiednimi pociągami, zdolnymi do jazdy z prędkościami osiąganymi na nowej linii.

To oznacza dodatkowe wymagania techniczne i kolejne wydatki na tabor.

Czy łatwo będzie przekonać decydentów do takich zakupów, jeśli podstawowa koncepcja połączenia została zaprojektowana z pominięciem Bydgoszczy?

Mam co do tego poważne wątpliwości.

I tak dochodzimy do najważniejszego wniosku.

Osoby, które dzisiaj decydują o kształcie infrastruktury kolejowej w województwie kujawsko-pomorskim, mogą zafundować przyszłym pokoleniom bydgoszczan system transportowy, który będzie po prostu mało atrakcyjny.

Oczywiście, bydgoszczanie sobie poradzą. Wielu z nich po prostu wsiądzie do własnego samochodu.

Tylko że wtedy przegramy wszyscy.

Straci środowisko, bo zamiast przewozić ludzi koleją, będziemy generować dodatkowy ruch samochodowy. Straci cały system transportu publicznego, bo trudniej będzie przyciągnąć pasażerów do połączeń wymagających przesiadek.

Przecież inwestycje kolejowe powinny zachęcać ludzi do rezygnacji z samochodów, a nie tworzyć kolejne powody, żeby z nich korzystać.

Czy naprawdę musimy popełnić kolejny błąd w planowaniu infrastruktury naszego regionu?

Może jeszcze nie jest za późno, żeby przemyśleć tę koncepcję?

Bo kolej buduje się na dziesięciolecia. A skutki dzisiejszych decyzji będą odczuwalne przez kolejne pokolenia.


*ten tekst ukazał się piwerwotnie w formie rolki na FB, zostawiam go tutaj , bo z FB lubi czasami coś znikać. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz